Yavaş
Öncelikle hissizliğimde emeği geçen herkese teşekkürler. Bir ay içinde yaşayabileceğim çoğu duyguyu tattım ve şu an tükendim gibi görünüyor. Bir ay öncesi değil bir hafta öncesi bile bana o kadar uzak ki bana yetişemediğinizi fark ettim. Üzülmüyorum, kızgın ya da kırgın değilim. Nefret de beslemiyorum. Bu normal değil sanırım ama siz yavaş insanlara göre sadece. İçimde kötü ne kadar duygu varsa attım ve bazen bu kadar gamsız oluşum beni de şaşırtmıyor değil elbette. Kendime kızıyorum. Neden Selin? Neden bir şey hissetmiyorsun? Niye bu kadar çabuk atlattın? Tahminimce bu soruları kendi beyinlerinizde defalarca benim yerime sordunuz ama tıpkı benim gibi size cevap verebilecek kimse olmadı, beyniniz de dahil. Çok düşündüm ve artık düşünmek de istemiyorum. Artık şu saatten sonra bana göre anormal olan birileri varsa o da sizlersiniz. Olmayan duyguları hiç olmayacak şekilde abartıp kendinizi tabiri caizse yerden yere vurdunuz. Oradan bakınca çok burnu havada ya da hiçbir şey yaşamam...